2026 წელს ხილული პირველი ძირითადი ასტრონომიული მოვლენა არის სრული მთვარის დაბნელება, ანუ „სისხლიანი მთვარე“. ეს ფენომენი განსაკუთრებით ფასობს ასტრონომიის მოყვარულთა მიერ, რადგან მთვარის მთელი დისკო რამდენიმე წუთით მოწითალო ფერს იღებს. სრული მთვარის დაბნელება 3 მარტს მოხდება. ის ნათლად გამოჩნდება ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში, ხოლო ცენტრალურ და სამხრეთ აზიაში ნაწილობრივ იქნება ხილული. ევროპასა და აფრიკაში ის არ გამოჩნდება. მიუხედავად იმისა, რომ დაბნელება დილით ადრე დაიწყება, სრულყოფილება თითქმის განთიადისას მოხდება 3 მარტს. მზის ამოსვლამდე რამდენიმე საათით ადრე, სავსე მთვარე თავის დამახასიათებელ მოწითალო ფერს მხოლოდ 12 წუთის განმავლობაში მიიღებს. მთვარის სრული დაბნელების ყურება უსაფრთხოა, მზის დაბნელებისგან განსხვავებით. არ გჭირდებათ რაიმე სპეციალური აღჭურვილობა; უბრალოდ, აირჩიეთ მაღალი ადგილი და თბილად ჩაიცვით. გაითვალისწინეთ, რომ დაბნელების პიკის დროს მთვარე თითქმის ჰორიზონტზე იქნება, გაქრობის პირას. ამიტომ აუცილებელია მისი ყურება მაღალი ადგილიდან, სადაც შენობები ან ხეები ხედს არ ბლოკავს. მზის მცირე სინათლე დედამიწის ატმოსფეროში იფილტრება და მთვარეზე ხვდება, რაც მას ნარინჯისფერ ფერს აძლევს. მთვარის სრული დაბნელების დროს, მთვარე მთლიანად არ კარგავს თავის სიკაშკაშეს, მაგრამ იღებს მკრთალ მოწითალო ელფერს. ეს ხდება იმიტომ, რომ დედამიწა მზესა და მთვარეს შორის არის მოქცეული და თავის ჩრდილს მთვარის ზედაპირზე აგდებს. მთვარისგან განსხვავებით, დედამიწას ატმოსფერო აკრავს, რომელიც მზის სინათლეს ფილტრავს. ამის წყალობით ჩვენ ვხედავთ ცისფერ ცას, ნარინჯისფერ მზის ჩასვლას ან შორეულ ობიექტებს გაუმჭვირვალე ტონებში. მზიდან მომავალი და დედამიწის ატმოსფეროში გამავალი სინათლე ახერხებს მთვარემდე მიაღწიოს, თუმცა უფრო მცირე პროპორციით. ეს უკვე გაფილტრული სხივები სატელიტს ეჯახება და მას წითლად ღებავს. „ეს ისეა, თითქოს მსოფლიოს ყველა მზის ამოსვლა და ჩასვლა მთვარეზე პროეცირდება“, - განმარტავს NASA. მთვარის სრული დაბნელება ოდნავ იშვიათია, ვიდრე მზის სრული დაბნელება. „სისხლიანი მთვარე“ საშუალოდ 2.5 წელიწადში ერთხელ ხდება, ხოლო მზის სრული დაბნელება დაახლოებით ყოველ 18 თვეში ერთხელ, NASA-ს ასტრონომიული კატალოგების მიხედვით. მთვარის სრული დაბნელებები უფრო ხშირად ხდება, რადგან მათი დაკვირვება შესაძლებელია ნებისმიერი ადგილიდან, სადაც ღამეა. ამის საპირისპიროდ, მზის სრული დაბნელების სანახავად აუცილებელია ზუსტად სრულყოფილების ვიწრო ზონაში ყოფნა. მაგალითად, დამკვირვებელს შეუძლია მთვარის სრული დაბნელება ყოველ ორ-სამ წელიწადში ერთხელ ნახოს, მაგრამ შესაძლოა დაახლოებით 375 წელი მოუწიოს ლოდინი, რომ მზის სრული დაბნელება თავისი ქალაქიდან ნახოს. ეს ამბავი თავდაპირველად გამოქვეყნდა WIRED en Español-ზე და ნათარგმნია ესპანურიდან.