AI კომპანიები, როგორიცაა OpenAI, Anthropic და Google, თანმიმდევრულად აცხადებდნენ, რომ მათი ენობრივი მოდელები არ ინახავენ სავარჯიშო მონაცემების ასლებს, არამედ მხოლოდ „სწავლობენ შაბლონებს“. ამერიკის საავტორო უფლებების ოფისში წარდგენილ განცხადებებში, რამდენიმე კომპანია აქტიურად უარყოფდა, რომ მათი მოდელები ფუნქციონირებს როგორც შენახვის სისტემები. თუმცა, სტენფორდისა და იელის მიერ ჩატარებულმა ახალმა კვლევამ, რომელიც 2026 წლის იანვარში გამოქვეყნდა, ამ მტკიცებებს ძირი გამოუთხარა. მკვლევარებმა შეამოწმეს ოთხი დიდი კომერციული AI მოდელი: Claude 3.7 Sonnet, GPT-4.1, Gemini 2.5 Pro და Grok 3 – და შეძლეს საავტორო უფლებებით დაცული წიგნებიდან ვრცელი ამონარიდების მოპოვება. შედარებით მარტივი მოთხოვნის ტექნიკის გამოყენებით, მათ შეძლეს მოდელებს ათასობით სიტყვის თითქმის სიტყვასიტყვით რეპროდუცირება ცნობილი ნაწარმოებებიდან. შედეგები გასაოცარია. Claude 3.7 Sonnet-მა ჯორჯ ორუელის „1984“ 94%-იანი სიზუსტით აღადგინა და „ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა“ 96%-იანი სიზუსტით. Gemini 2.5 Pro-მ ჰარი პოტერი 77%-იანი სიზუსტით გაიმეორა, ხოლო GPT-4.1-მა და Grok 3-მაც შეძლეს ტექსტების მნიშვნელოვანი ნაწილების აღდგენა. ეს აღმოჩენები ფუნდამენტურად აყენებს ეჭვქვეშ AI კომპანიების იურიდიულ არგუმენტებს „კეთილსინდისიერი გამოყენების“ (fair use) შესახებ. ეს არგუმენტები, როგორც წესი, ეფუძნება მტკიცებას, რომ AI მოდელები „ტრანსფორმირებენ“ სავარჯიშო მონაცემებს, ნაცვლად მათი შენახვისა და რეპროდუცირებისა.