ბოლო დროს დიდი მღელვარება (და ნერვიულობაც) გამოიწვია ხელოვნური ინტელექტის (AI) აგენტებმა, რომლებსაც შეუძლიათ მომხმარებლის კომპიუტერის ფონზე ავტონომიურად იმუშაონ, წვდომა მიიღონ კონფიდენციალურ ფაილებზე, API გასაღებებზე და მსგავს ინფორმაციაზე სხვადასხვა ამოცანების შესასრულებლად. ზოგი მათ მონუმენტური პროდუქტიულობის წინაპირობად მიიჩნევს, ზოგი კი უსაფრთხოების კოშმარად. Perplexity ფსონს დებს იმაზე, რომ ისინი ხელოვნური ინტელექტის მომავალია. ოთხშაბათს, კომპანიამ წარადგინა „კომპიუტერი“ (Computer), მრავალაგენტური ორკესტრირების სისტემა, რომელიც ათზე მეტი წამყვანი AI მოდელის უძლიერეს შესაძლებლობებს იყენებს. ამჟამად ის მხოლოდ Perplexity Max-ის მომხმარებლებისთვის არის ხელმისაწვდომი, ხოლო უახლოეს კვირებში Enterprise და Pro აბონენტებისთვისაც გახდება. კომპანიამ პრესრელიზში დაწერა, რომ „კომპიუტერი“ არის „ზოგადი დანიშნულების ციფრული მუშაკი“, რომელიც „აზროვნებს, ანაწილებს ამოცანებს, ეძებს, აგებს, იმახსოვრებს, აკოდირებს და აწვდის შედეგებს“. „კომპიუტერის“ უკან მდგარი ლოგიკა მდგომარეობს იმაში, რომ ხელოვნური ინტელექტის მოდელები, იმის ნაცვლად, რომ ზოგადი დანიშნულების ინსტრუმენტებად იქცნენ, როგორც მათ ჩვეულებრივ აღწერენ, სხვადასხვა სპეციალიზაციად დაიყო: მაგალითად, Anthropic-ის Claude ცნობილია პროგრამული უზრუნველყოფის ინჟინრებში პოპულარობით. ერთი მოდელის იმედად ყოფნა რთული ამოცანის შესასრულებლად – მაგალითად, ვებსაიტის ასაგებად – ჰგავს IKEA-ს სასადილო მაგიდის აწყობას კარაქის დანით; ეს შესაძლებელია, მაგრამ საბოლოო პროდუქტი ცოტათი დამახინჯებული იქნება. ხომ არ გირჩევნიათ, მრავალფუნქციური სახრახნისი გქონდეთ? კიდევ ერთი ანალოგიით, წარმოიდგინეთ „კომპიუტერი“, როგორც კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი, რომელიც ანაწილებს ამოცანებს გუნდებისა და თანამშრომლების იერარქიის მიხედვით. მომხმარებელს შეუძლია აღწეროს საბოლოო შედეგის ხედვა („შექმენი აპლიკაცია, რომელიც სხვადასხვა სამთო კურორტზე თოვლის განახლებულ პირობებს აჩვენებს“), და Perplexity-ის მიხედვით, „კომპიუტერი“ ავტომატურად დაყოფს ამოცანას სხვადასხვა ქვედა ამოცანებად, რომლებსაც შესაბამისი მოდელი შეასრულებს. მისი „ძირითადი სააზროვნო ძრავა“ არის Claude Opus 4.6. Google-ის Nano Banana და Veo 3.1 ამუშავებენ გამოსახულებებსა და ვიდეოებს, Grok პასუხისმგებელია „მსუბუქ ამოცანებზე“, ხოლო GPT-5.2 გამოიყენება იმ მოთხოვნებისთვის, რომლებიც საჭიროებენ გრძელვადიანი კონტექსტის დამახსოვრებასა და ფართო ვებ ძიებას. Perplexity-ის ცნობით, „კომპიუტერში“ მოდელების მიმდინარე წყობა შესაძლოა შეიცვალოს: ახალი მოდელების დამატება მოხდება, თუ ისინი კონკრეტულ სფეროებში წარმატებას მიაღწევენ, ხოლო არსებული შემადგენლობა შეიძლება შეიცვალოს მოდელების ევოლუციასთან ერთად. მომხმარებლებს ასევე აქვთ შესაძლებლობა, აიღონ ორკესტრატორის როლი და კონკრეტული ქვედა ამოცანები მიანდონ გარკვეულ მოდელებს. მომხმარებლებს შეუძლიათ ათობით ამოცანის პარალელურად შესრულება; Perplexity-ის თანახმად, „კომპიუტერს“ შეუძლია თვეების განმავლობაში შეუმჩნევლად იმუშაოს ფონზე და მხოლოდ მაშინ მოგმართოთ, „თუკი ეს მართლაც საჭირო იქნება“. თუ ამას კითხულობთ და ფიქრობთ: „ეს ძალიან ჰგავს OpenClaw-ს“, არ ცდებით. AI აგენტი, რომელიც ადრე ცნობილი იყო როგორც Clawdbot და Moltbot, ამ თვის დასაწყისში ვირუსულად გავრცელდა, როგორც მუდმივად ჩართული ავტომატიზებული ასისტენტი, რომელსაც შეეძლო მომხმარებლების მთელ ციფრულ ეკოსისტემაში მუშაობა და მათთან უშუალო ინტერაქცია ისეთი აპლიკაციების საშუალებით, როგორებიცაა WhatsApp, Slack და Telegram. მისი შემქმნელი, ავსტრიელი პროგრამისტი პიტერ სტაინბერგერი, დაუყოვნებლივ დაიქირავა OpenAI-მ: X-ზე გამოქვეყნებულ პოსტში, კომპანიის აღმასრულებელმა დირექტორმა, სემ ალტმანმა მას უწოდა „გენიოსი უამრავი საოცარი იდეით ძალიან ჭკვიანი აგენტების მომავალზე, რომლებიც ერთმანეთთან იურთიერთებენ, რათა ადამიანებისთვის ძალიან სასარგებლო საქმეები გააკეთონ“ და აღნიშნა, რომ „ეს სწრაფად გახდება ჩვენი პროდუქციის შეთავაზებების ძირითადი ნაწილი“. (შენიშვნა: ZDNET-ის მშობელმა კომპანია Ziff Davis-მა 2025 წლის აპრილში სარჩელი შეიტანა OpenAI-ს წინააღმდეგ, იმ მოტივით, რომ მან დაარღვია Ziff Davis-ის საავტორო უფლებები თავისი AI სისტემების ვარჯიშისა და მუშაობის დროს.) თუმცა, სრულად ავტონომიური აგენტების სფერო, რომლებსაც შეუძლიათ იმუშაონ აპლიკაციებსა და ფაილებში, ჯერ კიდევ ძალიან ახალგაზრდაა და შეცდომებიც ხდება. ამ კვირის დასაწყისში, Meta AI-ის უსაფრთხოების მკვლევარმა, სამერ იუმ, X-ზე გამოაქვეყნა ეკრანის ანაბეჭდები, სადაც ნაჩვენებია მისი სასოწარკვეთილი მცდელობები, მიეცა OpenClaw-ს მითითება, რომ არ წაეშალა მისი მთელი ელექტრონული ფოსტის შემოსულები, რასაც აგენტი უგულებელყოფდა. „მომიწია ჩემს Mac Mini-სთან მივრბოდი“ – OpenClaw-ის ფონზე გასაშვებად სასურველი აპარატურა – „თითქოს ბომბს ვანეიტრალებდი“, – დაწერა მან. (იუმ იმავე პოსტის კომენტარში დაწერა, რომ OpenClaw-მ მისი ნდობა მოიპოვა მას შემდეგ, რაც წარმატებით მართა მისი „სათამაშო“ შემოსულების ყუთი, მაგრამ როდესაც ის გადაიტანა თავის ბევრად უფრო დიდ, რეალურ შემოსულების ყუთში, ამან გამოიწვია პროცესი, სახელწოდებით „კომპაქტიზაცია“, რა დროსაც აგენტი ზედმეტად დიდი კონტექსტის ფანჯრის წინაშე დგება და მოკლე გზების არჩევას იწყებს – ამ შემთხვევაში, უგულებელყოფს მის თავდაპირველ მითითებას, რომ „არ იმოქმედოს მანამ, სანამ არ ვეტყვი“.) იუს ამ ეპიზოდმა ორი ძალიან რეალური რისკი გამოკვეთა: მოთხოვნები შეიძლება არასწორად იყოს ინტერპრეტირებული აგენტების მიერ, და მათ შეუძლიათ იმოქმედონ მოულოდნელ (ზოგჯერ დამღუპველ) გზებზე. Perplexity, როგორც ჩანს, „კომპიუტერს“ გვთავაზობს, როგორც უფრო უსაფრთხო, უფრო კონტროლირებად მრავალაგენტურ ორკესტრირების სისტემას, ვიდრე ამჟამად არსებული. სისტემა მუშაობს